12. '' To niemożliwe... ''

Nic na świecie nie zdarza się przez przypadek. 

Kiedy pogotowie ratunkowe dotarło na miejsce od razu pielęgniarka wzięła Mirandę na badania. Ellie w tym czasie czekała na korytarzu, na wiadomości dotyczące siostry.

Po godzinie lekarz wyszedł z sali i poinformował, że  Miranda jest bardzo osłabiona i nie jest w dobrym stanie. Lekarz mówił o wiele więcej rzeczy na temat jej siostry, jednak tak zawiło, że Ellie zrozumiała tylko tyle, że Miranda będzie musiała zostać w szpitalu przez parę dni. Po chwili Ellie mogła już wejść do pomieszczenia gdzie leżała Miranda.

-jak się czujesz kochana? – mówi Ellie rzucając się w ramiona siostry.

-słabo, ale przynajmniej żyję.

-niedługo przywiozą ci rzeczy, więc będziesz się czuć jak w domu.

Nagle do pokoju gdzie były siostry wtargnęły dwie salowe ciągnąc przy tym szpitalne łóżko. Dziewczyny patrzyły się na kobiety z pytającym wyrazem twarzy.

-zaraz przybędzie kolejna ofiara, będzie miała panienka towarzysza – mówi jedna.

Dziewczyny przewróciły oczami, a gdy salowe już wyszły mogły znowu spokojnie porozmawiać.

-jeszcze mi tego brakowało, że będę mieć kogoś w pokoju. Oszaleje tu, Pielęgniarka mi mówiła, że za godzinę będzie kolacja.

-spokojnie, wywalisz to przez okno lub do śmietnika. Poldi na pewno przywiezie ci coś dobrego do jedzenia - pociesza Ellie siostrę, poprawiając sobie przy tym grzywkę.

Siostry dyskutowały sobie jeszcze przez jakieś 30 min. Miranda m.in. opowiedziała siostrze całą sytuację o Maćku, kończąc na tym, że się rozstali. Po tym, na sale wyjechał kolejny poszkodowany. Dziewczyny z ciekawością spojrzały na nowego lokatora, wiozącego na wózku inwalidzkim.

-niech pan łaskawie wstanie z tego wózka, nic panu nie jest. Został pan jedynie uderzony w twarz, dlatego może pan o własnych nogach chodzić – mówi pielęgniarka do poszkodowanego.

-ooo przepraszam ! Lekarz jasno powiedział, że mam rozwaloną przegrodę nosową i powinienem zostać na obserwacji – mówi mężczyzna.

Dziewczyny widząc poszkodowanego były w szoku. Okazało się, że jest nim Manuel. Gdy piłkarz skończył gawędzić z pielęgniarką również ujrzał swe lokatorki.

-to niemożliwe… - mówi pod nosem Manu – Pani pielęgniarko, pani pięgniarko ! Ja w tej sali nie pozostanę ani chwili dłużej !

-przykro mi, ale to jest to konieczne – mówi pielęgniarka pomagając piłkarzowi położyć się na łóżko.

Kiedy pielęgniarka wyszła, dziewczyny ciągle zastanawiały się co dolega Manuelowi. W końcu Ellie nie wytrzymała i zapytała z ciekawości co mu jest.

-niech twoja siostra ci odpowie – odpowiada Manuel, włączając przy tym pilotem TV.

-nie mów, że pobił ciebie Maciek  - śmieje się Ellie.

Manuel nic nie odpowiedział na te słowa, dlatego były już pewne, że doszło do bójki pomiędzy nim a Maćkiem.

W TYM SAMYM MOMENCIE:

-cisza, cisza ! – próbuję przekrzyczeć Klopp piłkarzy – nigdzie nie wyjdziecie. Musicie się skupić teraz na mistrzostwach, rozumiecie !?

- NIEEE ! – krzyczy zgromadzenie

Wszyscy piłkarze, wraz z trenerem znajdowali się w holu, gdzie piłkarze najczęściej wypoczywają, grając na konsoli, w piłkarzyki lub po prostu oglądając TV. 

Jednak teraz wszyscy zebrani znaleźli się w tym pomieszczeniu z innego powodu. Niektórzy chcieli udać się do poszkodowanych do szpitala, a część wykorzystując sytuację chcieli po prostu wyrwać się z hotelu.

-nikt nie opuści tych murów ! – krzyczy przez megafon Jurgen

-my chcemy wyjść, do szpitala wyjść ! – krzyczą buntownicy, na czele z Erkiem, tupiąc przy tym nogami.

-dobrze, wybiorę jedną osobę, która uda się ze mną do szpitala.. Tą osobą będzie… - Jurgen starał się zrobić napięcie – LUKAS !

Po godzinnym strajku piłkarze zrozumieli, że nie wygrają z trenerem, dlatego zaczęli wycofywać się w kierunku swych pokoi. Po tym, jeden człowiek ze sztabu szkoleniowego poinformował Kloppa, że jest mu przykro, ale musi on iść na konferencję, która rozpocznie się za kilka minut. Jurgen posmutniał. Bardzo chciał zobaczyć swoją córeczkę.

-nie przejmuj się tato. Idź tam. Miranda czuję się dobrze, potem do niej zaglądniesz. Zaraz pójdę tam i dostarczę jej wszystkiego co potrzeba – mówi Lukas pocieszając ojca.

Klopp udał się wraz ze swoim kolegą na posiedzenie, a Poldi poszedł do pokoju Mirandy, by wziąć dla niej jakieś potrzebne rzeczy.

W TEJ SAMEJ CHWILI:

-kurczę, co mam zapakować ? – pyta sam siebie Erik siedząc na kanapie i przyglądając się ciuchom Mirandy.

Chłopak już od godziny był w jej pokoju, przed wielką szafa, zastanawiając się co wziąć do szpitala. Nie wiedział kompletnie czy to co wybierze, spodoba się dziewczynie.

-stringi czy po prostu majki ? – pyta po raz kolejny Erik trzymając w rękach damska bieliznę.

Nagle do pokoju wparował Poldi. Był trochę zmieszany widząc Erika w pokoju jego siostry.

Po chwili Erik wytłumaczył, że Ellie poprosiła go o spakowanie najpotrzebniejszych rzeczy dla Mirandy. Wkrótce piłkarze wspólnie postanowili co mają wziąć do szpitala i za chwilę wspólnie kierowali się ku wyjściu. Nagle podbiegł do nich Bastian z walizką.

-panowie, zabierzcie mnie ze sobą – prosi Basti.

-no spoko, spoko. Tylko nie mówicie Kloppowi nic – uprzedza Lukas.

-po co ci ta walizka? – uśmiecha się Erik.

-są tam ciuchy, kosmetyki, jasiek i wiele, wiele innych – oznajmia Bastian.

-będziesz spał w szpitalu? – pyta Lukas.

-niee, to są rzeczy Ellie. Jej też na pewno potrzebne są te rzeczy, bo zapewne nie puści siostry  i będzie tam przy niej czuwać całą noc.

-myślałem, że się nie lubicie – odrzekł Poldi.

-oczywiście, że się nie lubimy! Toż to wariatka, nie dziewczyna ! Ale ja mam wielkie serce, dlatego pomagam nawet tym złym  - rumieni się piłkarz – tylko nie mówcie, że to ja przyniosłem jej tę walizkę !

-jak ty w ogóle wziąłeś jej rzeczy z pokoju? – dziwi się Erik.

-włamałem się. Znaczy mamy wspólny balon, a on przypadkowo był otwarty, więc skorzystałem.

Po chwili piłkarze wyszli z hotelu i kierowali się do szpitala…